సందుక పై ‘చరసాల’ అభిప్రాయం

తెలంగాణా పల్లె జీవితాల శ్వాస ఇది. యాస వేరేనే గానీ ఆత్మ ఒక్కటే .. అది తెలంగాణా అయినా రాయలసీమ అయినా.. మా ముసలి అవ్వ నా వీపు నిమిరినంత అనుభూతి. వూరికి ఫోను చేసిన ప్రతిసారీ “ఎప్పుడొస్తావు నాయనా” అని అడిగే ఆప్యాయపు పలుకుల్ని ఈ కవిత మళ్ళీ గుర్తు చేసి గుండె తడిని మరింత పెంచింది…

ఎన్నో కోల్పోతున్నామనే బాధ మనసును ఎల్లవేళలా మెలిపెడుతూనే వున్నా ఈ స్వామి కవితలు చదివాక నా మనసు పడే బాదకు అక్షర రూపమిదేనా అని మళ్ళీ మళ్ళీ వాటిని తడిమి చూసుకుంటున్నా…

పూర్తిగా చదవండి >>

కన్న పానం కదా!

వాళ్ళు కంటి నిండా నిద్రే పోలేదో
కడుపు నిండా తిండే తినలేదో

చెమట చెమట కూడబెట్టి
నలభయీఇదు తో భాగించి
నీ కోసం పంపిండ్రు.

నడవడానికి కాళ్ళుంటే సరిపోవా
అనుకున్నరు కనకనే

వాళ్ళ రెక్కలు కత్తిరించి
నీకతుకుబెట్టి
ఏడు సముద్రాలు
దాటించిండ్రు

అంజాన్

తలపై
రెండు నిండు మట్టి కుండలతోఅరచేతుల్లో
ఎగరడానికి సిద్దంగా ఉన్న పక్షి పిల్లలతో

దూది మబ్బుల నీలి నీటి

ఆకాశం తెరలపైన తేలుతూ

పేగు తెంచుకున్న నేల మీద పెంచుకున్న

ఎనలేని ప్రేమలతో
రాలాను …

విమాానం కిటికీల్లోంచి
కింద వంటి మీద
కొత్త కొత్త నగల్తో కొత్త కొత్త వలువలతో
కొంగ్రొత్త చూపుల్తో
నా నగరం…..నా ఆదిమ ప్రేయసి!

అవ్వా !

‘ మల్ల యెప్పుడొస్తవు కొడుకా
యేండ్ల ముచ్చట్లు చెప్పుకొనే
బుద్ది తీరకముందే
బయల్దేరిన
నా చెయ్యిని చేతులల్లకు తీసుకుంది -

గుడ్డి అద్దాల కండ్లెనుక
కుర్వక కుర్వక కుండపోతగ
కురిసిన వానసుంటి
ఆపేక్ష -

సందుక !

నువ్వెప్పుడూ యింతే .
మనం కలిసినప్పుడల్ల
ఆ పాతకాలపు సందూకను
తీయిస్తవు .

దాన్ని తీసినప్పుడల్ల
పైనున్న దుమ్ము చెదిరిపోయి
మన చిన్నతనం
మాసిపోతుందేమోనని
నాకు ఒకటే రంది.

చెరువేమయ్యింది !

యిక్కడ వొక చెరువుండేటిదీ
‘యేదీ యిప్పుడు ‘కూలిపోయిన
కట్ట మిద నడుసుకుంటూ
మట్టి బెడ్డలేరుకుంటం.

కాలం కానప్పుడు
కనీసం వొక బురదగుంటలెక్కనయిన వుండేదీ .

తల్లి తెలంగాణ

యిన్నేండ్లుగ
యెన్నడూ వినబడని గొంతు వొకటి
నెర్రెలు బారిన నేలమీద యెగిరి దుంకి
‘ ఇదంత నా నేల
దీని సరిహద్దు గీతల్ని నేను నిర్ణయిస్తా
అని ప్రకటించింది.’ఈ నక్ష మీద
అధికారం మొత్తం నాదే కావాలీ అంటూ
పెద్ద నోరుతో అరిచింది.

యాడికిపోయిన్రు

‘ లెక్కలేనంత మంది …’ఎన్నాండ్ల సందో ఆపుకున్న దుక్కం
ఒక్క సారి పొర్లుకు రాంగనే
చెంగు నోటికడ్డం పెట్టుకోని
పక్కున పగిలింది -

తంగేడి పూలసుంటోల్లు
‘అంత యీ మూడు నాలుగేండ్లల్లనే
రాలిపోయిండ్రు -
యెవ్వరు ముప్పైయేండ్లు దాటలే …’

అర్ర

యేమేమో చెప్తవు.
యెన్నెన్నో చూపిస్తవు.’ యీ అర్ర బాగా ఇరుకై పోయింది
దీన్నిండ ముక్క వాసనొస్తుంది. ‘గోడలకి నిండిన నీటి చెమ్మ
అల్లుక పోయిన పాదుష్టు -

గడ్డి రాలుతున్న పిట్టలొదిలేసిన గూళ్ళు.
‘దీని తూర్పు దర్వాజ మూసుక పోయింది
యింక ఒకటే తొవ్వ బయటకు …’

కలయిక

ఇన్నాళ్ళ ఎడబాటు తర్వాత
మనం మళ్ళీ
వంటరిగా కూర్చుని
పాత నోటుబుక్కుల్లోంచి
ఎండి పోయిన ఆకుల్ని
ఒకటొకటిగా బయటకు తీస్తాంశతాబ్దానంతర కరచాలనంలో
డాలర్ గరగరలు
కర్కశంగా తగులుతాయి